Verslag interkerkelijke ontmoetingsavond

 OUD IS GOUD! was het thema van de interkerkelijke ontmoetingsavond in De Schans, gehouden op dinsdag 13 maart 2018.

‘s Avonds om zeven uur waren de eerste gasten al onderweg om een goed plekje in de grote zaal te vinden. Ruim op tijd, want de inloop was pas vanaf half acht. Namens de Gereformeerde kerk Vrijgemaakt was ds. Arjan Wilschut aanwezig, namens de Gereformeerde kerk pastor Joy Smit en namens de Hervormde gemeente ouderling Egbert Knoeff en natuurlijk de onmisbare dames van de wijkteams. De avond begon met koffie en thee en daarna nam ds. Arjan Wilschut het woord om met ons de avond te openen. Hij las daarbij een gedeelte uit Psalm 31 en ging ons voor in gebed. Daarna heette hij iedereen welkom en gaf uitleg over het programma van de avond. We begonnen met een optreden van het Schanskoor o.l.v. Ina Lok. Er waren prachtige liederen uitgezocht en iedereen mocht meezingen. We zongen samen ‘Heer wees mijn gids’, ‘Daar juicht een toon’ en ‘Stilte over alle landen’. Organist Piet de Groot begeleidde het koor op het orgel. Het klonk fantastisch en zelfs meerstemmig! Het koor werd dan ook beloond met een spontaan applaus. Omdat we even tijd nodig hadden om alles weer anders neer te zetten, was er een korte pauze met koffie en thee en heerlijke, door Bauk van Dooren eigengebakken cake of koek. Ouderling Egbert Knoeff hield de overdenking. Het onderwerp was: ‘Mijmeren onder de terebint” en de schriftgedeelten die daar bij hoorden waren Psalm 31 vers 16: "Mijn tijden zijn in Uw hand" en Psalm 36 vers 10: "In Uw licht zien wij het Licht". David heeft ons in zijn Psalmen geïnspireerd om door te gaan, hoe moeilijk wij het soms ook hebben. En na een lang leven kom je onder de beschermende takken van de terebint terecht en sla je aan het mijmeren over hoe het ooit was. De terebint was een plek waar je uit kon rusten, waar je een tijdje in de schaduw kon zitten om je water te drinken en je brood te eten. Je zou kunnen zeggen dat De Schans de terebint is voor de ouderen die er nu wonen. Hier kom je tot rust, word je gevoed en gelaafd en krijg je aandacht wanneer dat nodig is. En je wordt verzorgd als je het zelf niet meer kunt. Kortom, onder de terebint ‘Schans’ is het goed toeven en daar kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn. Aansluitend word je gevoed en gelaafd en krijg je aandacht wanneer dat nodig is. En je wordt verzorgd als je het zelf niet meer kunt. Kortom, onder de terebint ‘Schans’ is het goed toeven en daar kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn. Aansluitend zongen wij ‘Wie in de schaduw Gods mag wonen’, begeleid door Liesbeth ten Klooster op het orgel. Alida Santbergen las het gedicht ‘Reis door de bijbel’ voor en daarna zongen wij twee coupletten van het bijpassende lied ‘God heeft het eerste woord’. De tweede pauze was aangebroken en wie dat wilde kon genieten van een vloeibare versnapering, meegebracht door Joy Smit. Na de pauze konden de aanwezigen genieten van een toneelstukje met een verteller. Het stuk was gebaseerd op de verhalen van Hendrik Groen uit het boek ‘Pogingen om iets van het leven te maken’. De gebeurtenissen hadden natuurlijk geen enkele overeenkomst met de dagelijkse gang van zaken in De Schans. De sketches gingen over een tehuis in Amsterdam. Joy Smit, als Hendrik Groen, vertelde het verhaal en Tineke van Streun als de pittige directrice mevrouw Stelwagen, Bauk van Dooren als Petra Poets en Alida Santbergen als Eefje Brand, beeldden de situaties uit die Hendrik vertelde. Hendrik was verliefd op Eefje en ze keken elkaar af en toe liefdevol aan. Mevrouw Stelwagen wilde een gekookt eitje eten, maar Eefje had het dekseltje van de zoutpot losgeschroefd en een hele stroom zout ging over het eitje. Eefje moest lachen maar pakte stoffer en blik om de boel ook weer op te ruimen. Ze zette een schaal kniepertjes even van de tafel op een stoel en begon te vegen. Petra Poets, een nieuwe bewoonster kwam binnen en wilde ergens gaan zitten, maar Eefje zei:: “Daar niet, dat is mijn stoel!” Petra nam geschrokken de volgende stoel en ging bovenop de schaal met kniepertjes zitten. Ondertussen was Eefje aan het stofzuigen en zoog per ongeluk de kanarie op die in een kooitje zat. Mevrouw Stelwagen hing de ene mededeling na de andere op de prikborden met regels waar iedereen zich aan moest houden. Huisdieren waren streng verboden. Mevrouw Stelwagen ontdekte het hondje van Eefje, dat zeven weken in het keukenkastje gezeten had en ze stopte het na enig getouwtrek in een vuilniszak, evenals een kat, een slang, een tamme rat en een haan. Alle dieren moesten weg. Er werd een verjaardag gevierd en de wijn vloeide en de bitterballen kwamen op tafel. Deze waren nog erg heet en daarom haalde Petra Poets haar kunstgebit uit de mond, draaide het om en legde de hete bitterbal er in om af te laten koelen. Petra had laatst haar natte pantoffels in de magnetron gestopt om te drogen, maar dat ging natuurlijk niet goed en het brandalarm ging af. Algehele ontruiming was het gevolg. Mevrouw Stelwagen had het reuze druk met het handhaven van alle verordeningen. Na een kijkje in de keuken genomen te hebben van een verzorgingshuis in Amsterdam, was het tijd voor de sluiting van de avond. Ds. Wilschut bedankte iedereen heel hartelijk voor de totstandkoming van deze ontmoetingsavond en ging ons vervolgens voor in gebed. Wij zongen nog het slotlied ‘Gij zijt, o Heer, mijn schuilplaats en mijn haven’. Na de Zegen konden degenen die dat op prijs stelden nog een versnapering krijgen.

Wij bedanken iedereen die deze avond tot een fijne, warme ontmoetingsavond gemaakt heeft, heel hartelijk voor de medewerking! Wij kunnen terugzien op een mooie ontmoetingsavond. Graag tot de volgende keer!

 

 

 

Naar het overzicht